We zijn vertrokken

Vrijdagavond heeft mijn ventje me nog geholpen om alle spullen die van boven ingepakt moesten worden ook daadwerkelijk ingepakt werden.

Deze ochtend heeft hij alles voor mij naar beneden gebracht. Beneden ook de laatste spullen bij elkaar gezocht. Toen Frank voor de deur stond aan Britt gevraagd of zij ons even naar de plaats waar we de camper/mobile home moesten gaan ophalen te brengen. Dit heeft ze voor ons gedaan. Bij de camper/mobile home aangekomen heeft Frank een hele uitleg gekregen over hoe alles werkt. Tevens kregen we de opmerking dat we vast nog wel contact zouden zoeken omdat we wel iets niet zouden begrijpen (daar hebben we het later nog meer over).

Terug in Hoogstraten hebben we al ons gerief met behulp van Britt in de camper/mobile home gedaan en zijn we nadat we eerst even gegeten hadden rond 14 uur vertrokken uit Hoogstraten. 

Onderweg naar Cambrai hebben we met momenten, vooral bij Antwerpen, langzaam rijdend verkeer gehad. Dit maakte voor ons niets uit want wij hadden toch geen tijdsspanne.

Aangekomen op onze eerste overnachtingsplaats was het even kijken hoe we de camper/mobile home zouden parkeren. We hebben er natuurlijk ook nog een aanhanger achter hangen waar we wel rekening mee moeten houden. Om een lang verhaal kort te maken: we staan nu op 4 plekken tegelijkertijd maar swat we staan. Maandag mag Frank kijken hoe hij het beste hier weer weg rijdt. 

Alles uit de tassen halen en m'n bed opmaken. Daarna even eten en meer stond er niet op de planning.

STOND want tijdens het rijden deze kant op hadden we al opgemerkt dat het met moment net leek of we in een disco zaten. Wat bleek er was iets mis met de verlichting net als niet duidelijk was of we aan de 230V hingen of niet, ook bleef de waterpomp maar lopen en schakelde die zich niet automatisch uit.

Wat bleek met betrekking tot de netstroom: een foutje in de handleiding. De symbolen op de display staan andersom dan in de handleiding vermeldt staat.
De verlichting lieten we even voor wat het was en voor de waterpomp belde we met de verhuurder maar die was die avond niet meer te bereiken daar hij zijn gsm thuis had laten liggen. Daar zullen we morgen maar terug voor bellen.

Dus maar ons bed ingedoken.

Tot zover de eerste dag van het tweede gedeelte van mijn reis richting Santiago

De dressoirkast is al leeg

Deze ochtend bezig geweest om alles uit de dressoirkast te halen en te sorteren. Dan blijkt dat dus een echte dumpplaats te zijn als je even snel wil opruimen. Een deel kan al bij oud papier, deel van academie kan naar boven net als het deel administratie dat er lag. Blijft alleen nog maar de documentatie m.b.t. de fietstocht richting Santiago over.

Paklijst van vorig jaar ook terug gevonden op m'n laptop. Die dus maar even aangepast naar de situatie van dit jaar. Tenslotte hoef ik dit jaar geen rekening te houden of het allemaal wel op mijn fiets past. Waar ik wel rekening mee moet houden is dat ik niet zomaar alles meer mag eten. Geraak ik onderweg wel aan die levensmiddelen. Heb besloten om de levensmiddelen waar ik over twijfel mee te nemen. De verse producten zoals groenten kun je overal wel krijgen. Ook al nieuwe pot glutenvrije granola gemaakt die mee gaat. Dat wordt smullen. Heb ondertussen al wel een half krat gevuld met levensmiddelen.

Na het eten ben ik even naar de verlichte avondmarkt geweest. Voor ik op de fiets stapte zag ik echter dat er weer 2 aanhechtingspunten van mijn spaken bij het achterwiel waren afgebroken. Dinsdag 14 maart was dit al het geval bij het andere achterwiel. In het dorp aangekomen eerst even over de markt gewandeld zonder dat ik tussendoor moest gaan zitten op mijn rollator. Aansluitend even iets gaan drinken bij, hoe kan het ook anders, Den Bottel. Terwijl ik daar zat een bericht gestuurd naar de fietsenmaker m.b.t. mijn achterwiel. Hij gaat gelijk een nieuwe bestellen. Gelukkig gebeurt het een week voor ik vertrek en niet wanneer ik al in Frankrijk ben. Zodra het nieuwe wiel er is gaat m'n fiets binnen en worden ook gelijk de remblokken vervangen.

Nu lekker slapen en niet teveel nadenken over de dingen die je gewoon maar over je heen moet laten komen.

Welterusten